İstifa ettirildik!

    0
    1099

    Hepimizin kalpleri büyük ihtimal pompalıyor bir şeyler ( aksi takdirde olan varsa bana ulaşsın ). Bu demektir ki canlıyız dimi? Her canlı insan mı peki? Tabi ki de hayır. Bunun hayvanlar alemi, bitkiler alemi, omurgalılar, omurgasızlar var. Teori de omurgasızlarda sadece hayvan aleminin sınıflandırması yer alıyor. Oraya insan olarak doğan ama omurgasını yaşı geçtikçe yitirenler giremiyor. Ne yani? Bu haksızlık değil mi :)? İlla ana karnında omurgasız mı çıkmak gerekiyor? Veya bunun mecaz anlamını taşıyanlar bu sınıfa giremiyor mu? Büyük yazık 🙂

    Mesela ben sürüngenler sınıfına ait olduğumu düşünüyorum. Sürekli bir yerlere varmak için sürünüyorum, kah ordan kah buraya. Neyse konuyu kişisele dönüştürmek istemem.
    Genel olarak konuşmak gerekirse, yitirdik çoğu şeyi sayın okuyucular. Farkına varmadan bizi biz yapan duyguları kaybettik. İnsanı insan yapan şekli değildir, taşıdığı duygulardır. Köreldik. Alıştık. Yitirdik, yitirildik, insanlık duygularımızdan istifa ettirildik. Bizi biz yapan ne varsa kaybettik. Örnekler sunmayacağım, her şey apaçık ortada değil mi zaten? Bunların farkına varmadan yaşıyorsanız, ne mutlu size 🙂 geceleri rahat uyuyorsunuz demektir. Ben yazının bundan sonrasını, olayların farkına varıp, başını yastığa rahat koyamayanlara hitap etmek isterim. Sirkelenmemiz gerekmez mi? Sürekli çözüme değil de soruna odaklanan olmaktansa bu sefer kıralım şeytanın bacağını ve çözüme odaklanalım. Tebessüm ile başlayalım efendim. Hoşgörü ile devam edelim, empati ile sonlandıralım. İnanın bunların 3ünü yapabilirseniz çoğu şeyin farkına varabileceksiniz. Kolay gibi görünen şeylerin ne kadar da zor olduğunu anlayacaksınız. “Bana dokunmayan yılan bin yıl yaşasın” mantığını atalım, o yılan gün gelecek 1001. yılına girecek ve sonunda bize de dokunacaktır. Şanslı doğmadık ki, şanslı ölelim. Yani sadece etrafımızdakilere olacak diye bir şey yok. Düşünelim efendim. Çok düşünelim. Düşünmeye üşenen, düşünmekten korkan bir toplumuz. Korkmayın! Yiğit olun, siz olun, okuyun, araştırın, yaşadığınız Dünyanın kötülüklerini ve dediğim gibi çözüme odaklanın. Allah bize o kadar büyük bir mücevher vermiş ki “idrak etme gücü” işte bizi diğer canlıların sınıfından ayıran tek özellik bu! Bunu kullanın ve idrak edin. “Bir yerden başlamak lazım” bu cümle bile umut vaat etmiyor değil mi? Küçüklüğümüzden beri sürekli duyduğumuz, basit bile olsa hala bugün anlayamadığımız bir cümle emin olun 🙂 olsun siz yine de başlayın! Tebessüm ile!